Bijzonder aan de geschiedenis van cacao is haar vrouwelijke essentie. Hoewel het pantheïstische geloof van de Maya’s en Azteken vele goden en godinnen kende, werd cacao specifiek geassocieerd met vrouwelijke godheden. Bij de Maya’s was dit Ixcacao, de godin van de cacao, vaak afgebeeld als een jonge vrouw met cacaopeulen die uit haar lichaam groeiden.

Deze associatie met het vrouwelijke was niet toevallig. De cacaoboom zelf vertoont een bijzondere balans, ze is krachtig en toch zacht, haar vruchten groeien rechtstreeks uit de stam in een opmerkelijk teken van overvloed. De Maya’s merkten op dat de boom het best floreerde in de schaduw van grotere bomen, een metafoor voor de intuïtieve wijsheid die gedijt in stilte en reflectie.

In veel inheemse verhalen wordt cacao beschreven als een vrouwelijke kracht die het hart opent, die zachtheid en verbinding brengt, die uitnodigt tot introspectie en tegelijkertijd tot het delen van waarheid. Deze kwaliteiten; intuïtie, verbinding, emotionele diepgang, zachte kracht, worden in veel culturen geassocieerd met de vrouwelijke energie, een energie die in onze moderne maatschappij vaak ondergewaardeerd wordt.